بیمارستان و زایشگاه پاستورنو مشهد
اخبار و اطلاعات پزشکی
اثیر "نویز سفید" در بهتر شنیدن صداها

پژوهشگران دانشگاه بازل (University of Basel) سوئیس در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند نویز (سر و صدای) سفید می‌تواند حس شنوایی را بهبود بخشد.
به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس دیلی، نویز سفید مانند سایر نویزها نیست و حتی یک محیط آرام نیز تأثیری همانند نویز سفید ندارد. پژوهشگران طی این مطالعه اظهار کرده‌اند: نویز سفید می‌تواند سبب بهتر و دقیق‌تر شنیدن صداهای خالص (pure sounds) شود. یافته‌های پژوهشگران طی این مطالعه می‌تواند به توسعه پروتز کاشت حلزونی جدیدی منجر شود.
به رغم اهمیت شنوایی در ارتباطات انسانی، دانشمندان هنوز درک کمی از سیگنال‌های صوتی و نحوه پردازش آنها دارند. اگرچه این موضوع که  هرچه دقیق‌تر الگوهای صوتی را تشخیص دهیم، شنوایی ما بهتر می‌شود ، واضح است؛ اما مغز چگونه می‌تواند بین اطلاعات مرتبط و کم اهمیت- خصوصاً در محیطی که دارای سر و صدای پیش زمینه است، تمایز قائل شود؟
کاوش در  قشر شنوایی
پژوهشگران دانشگاه بازل طی این مطالعه به سرپرستی دکتر  تانیا رینالدی بارکات (Tania Rinaldi Barkat) از دانشکده زیست پزشکی دانشگاه بازل بنیاد عصبی درک صدا و تفاوت صدا را در یک محیط صوتی چالش برانگیز بررسی کرده‌اند. تمرکز پژوهشگران طی این مطالعه بر روی قشر شنوایی و ناحیه  مغز شنوایی (auditory brain) بود.
مغز شنوایی ناحیه‌ای از مغز است که محرک‌های صوتی را پردازش می‌کند. آنها طی این مطالعه الگوهای فعالیت مغز موش‌ها را اندازه‌گیری کردند و مورد بررسی قرار دادند. همانطور که مشخص است، تمایز بین صداها هرچه قدر که آنها در طیف فرکانسی نزدیک‌تری  قرار داشته باشند، دشوارتر است. طی این مطالعه در ابتدا، محققان تصور می‌کردند که سر و صدای اضافی می‌تواند عمل شنیدن را دشوارتر کند. با این حال نتیجه مطالعه عکس این موضوع را نشان داد و پژوهشگران قادر به نشان دادن توانایی مغز در تمایز تفاوت‌های ظریف هنگام افزودن نویز سفید به پس زمینه بودند. در مقایسه با یک محیط آرام، نویز سفید ادراک شنوایی را تسهیل می‌کند.
داده‌های پژوهشگران طی این مطالعه نشان داد که نویز سفید فعالیت سلول‌های عصبی را در قشر شنوایی بطور معنی‌داری مهار می‌کند. برعکس، این مهار تحریک عصبی منجر به درک دقیق‌تر صداهای خالص شد.
پروفسور  تانیا بارکات (Tania Barkat) در این باره گفت: ما طی این مطالعه دریافتیم که همپوشانی کمتری بین جمعیت نورون‌ها طی دو بازتاب جداگانه وجود دارد. به عنوان یک نتیجه کلی، کاهش فعالیت‌های عصبی بازنمایی صدایی متمایزتری را ایجاد می‌کند.
محققان برای تأیید اینکه قشر شنوایی و نه منطقه دیگری از مغز مسئولیت تغییر درک صدا را بر عهده دارند، از روش کنترل نور استفاده کردند. یافته‌های آنها احتمالاً می‌تواند برای بهبود درک شنوایی در شرایطی که تشخیص صداها دشوار است، مورد استفاده قرار گیرد.
نویز سفید
در مهندسی برق و پردازش سیگنال، نویز سفید به سیگنالی گفته می‌شود که توان آن به‌طور یکنواخت در همه فرکانس‌ها توزیع شده‌ باشد. به همین دلیل به آن سفید می‌گویند، زیرا تابع چگالی طیف توان آن مانند نور سفید در همه فرکانس‌ها مقدار تقریباً ثابتی دارد.

راه های فهمیدن مشکل بینایی کودکان

 بیشتر ناهنجاری های بینایی، بین سنین 4 تا 9 سالگی قابل تشخیص هستند... البته به شرطی که گوش به زنگ و دقیق باشید
به گزارش بهداشت  نیوز به نقل از سایت سیمرغ، با گذشت ماه ها، بینایی نوزاد ظرافت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. هر نشانۀ غیر طبیعی، که در رفتار نوزاد دیده ‌شود، باید شما را به سمت مراجعه به بینایی سنج هدایت کند.
شما می‌توانید بینایی نوزادتان را با دو تست متفاوت بسنجید: در یکی از این تست ها، یک جسم نورانی را به سمت صورت نوزاد ببرید (اگر چشمانش را باز و بسته کرد، یعنی می‌بیند) و ببینید که آیا او می‌تواند یک شی را که رنگ ها متضاد (سیاه و سفید) دارد دنبال کند یا نه. این دو تست ساده می‌توانند نشان دهندۀ یک نقص در بینایی باشند یا به تشخیص یک بیماری مانند آب مروارید مادرزاد رهنمون شوند. سپس، از 4 ماه به بعد دیگر زمان آن رسیده که نوزادتان را پیش یک بینایی سنج ببرید.
نشانه های ناهنجاری بینایی: چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر کسی در خانواده تان وجود دارد که دچار مشکل بینایی است.
اگر نوزاد بزرگتر از سه ماه تان هنگامی که چهرۀ افراد آشنا را می‌بیند، نمی‌خندد.
اگر نوزاد چند هفته ای تان نگاهش را به سمت نور برنمی‌گرداند یا به نظر می‌رسد از نگاه کردن به منبع نور خودداری می‌کند.
اگر اشیا را نمی‌گیرد یا آنها را در دهانش نمی‌گذارد.
اگر نگاه ها را دنبال نمی‌کند.
اگر زمانی که شروع به خوب راه رفتن کرد، مدام به اشیا و مبل ها برخورد کند.
اگر از 6 ماهگی به بعد به میزان زیادی چشمش چپ باشد.
چه طور می‌توان مشکلات مختلف بینایی نوزاد را تشخیص داد
ضعف بینایی
تسلط بینایی یک چشم که شدت بینایی چشم دیگر را کاهش می‌دهد. هر چند وقت یک بار یک چشم نوزاد را ببندید و بعد از مدتی چمش دیگر را و نتیجۀ آن را مشاهده کنید. اگر احساس می‌‌کنید که با این کار نوزاد خیلی اذیت می‌شود، با یک متخصص در این باره صحبت کنید.
دوربینی چشم
عملاً همۀ نوزادها با چشم های دوربین متولد می‌شوند. این یک تأخیر در تکمیل بینایی است که دید نامناسب از نزدیک را با خود به همراه دارد اما نوزاد دور را خوب می‌بیند، با بزرگ شدن نوزاد این مشکل حل می‌شود. با این حال دقت داشته باشید که نوزادتان چه زمانی به اشیا نگاه می‌کند و به آنها دست می‌زند. 
نزدیک بینی
در این حالت نوزاد نزدیک را خوب و دور را بد می‌بیند. اگر او برای دیدن چیزهایی که از او فاصله دارند، چشم هایش را چندین بار باز و بسته می‌کند و تمایل دارد که اسباب بازی هایش را به چشمش خیلی نزدیک کند، حتماً با یک متخصص مشورت کنید. 
آستیگماتیسم
این مشکل در نتیجۀ شکل گیری نامناسب قرنیه به وجود می‌آید. یکی از نشانه های گویای آن، ورم ملتحمۀ پرتکرار است.
لوچی
این مشکل که خود را با انحراف ارثی محور یک چشم نسبت به چشم دیگر نشان می‌دهد، ممکن است همگرا یا واگرا باشد. اگر شما مورد لوچی در خانواده تان دارید، با یک متخصص بینایی مشورت کنید.
اگر چه این مشکل تا سه ماهگی نوزاد به علت اینکه مغز هنوز نمی‌تواند تصاویر چشم ها را روی هم منطبق کند، تقریباً عادی است، اما در صورت تداوم این عارضه از این سن به بعد باید با پزشک مشورت کنید. زیرا علاوه بر مشکل ظاهری، چشم لوچ بد می‌بیند. اگر بعد ها این مشکل حل نشود، خطر شدید شدن مشکل و طول کشیدن بیشتر دورۀ درمانی وجود دارد. 
تکامل بینایی نوزاد طی چند ماه
بعد از تولد: نوزاد می‌بیند اما نه به طور کامل. او نمی‌تواند تطابق دهد و رنگ ها را از هم تشخیص نمی‌دهد، اما این شرایط برای تشخیص چهرۀ شما کفایت می‌کند. او می‌تواند نگاهش را تثبیت کند یا با نگاهش، چیزی را که مقابلش حرکت می‌دهید، دنبال کند. طی هفته های اول، او ممکن است حرکات نامنظم چشم داشته باشد زیرا ماهیچه های چشمی نیروی کامل شان را تا قبل از 6 ماه به دست نمی‌آورند.
در 3 ماهگی: به نظر می‌رسد که چشم نوزاد چپ شده است، او گه گاه با یک چشم و گه گاه با چشم دیگر نگاه می‌کند
در 4 ماهگی: او بیشتر و بیشتر تطابق پیدا می‌کند، چشم راست و چشم چپش دیگر جدا از هم کار نمی‌کنند، دید به وسیلۀ هر دو چشم از این زمان، آغاز می‌شود.
در 1 سالگی: شدت بینایی کودک در این سن 4/10e است.
در 18 ماهگی: او می‌تواند چیزهای کوچک را مشاهده کند، اما برای اینکه ظرفیت بینایی او مانند افراد بزرگسال بشود، باید تا 4 الی 5 سالگی صبر کرد.

علائم وجود انگل

به گزارش بهداشت نیوز  انگل‌ها خیلی خطرناک هستند آن‌ها را دست کم نگیرید و علائم وجود انگل در بدن را بشناسید.
 بسیاری از مردم نمی‌دانند علت بسیاری از بیماری‌هایی که به آن گرفتار می‌شوند انگل است. حتی اگر بیمار نیستید توصیه می‌کنیم این مقاله را حتما مطالعه کنید.
انسان‌ها هم میزبان انگل‌ها هستند. موجودی مرموز، عامل بسیاری از بیماری‌ها که ریاکارانه خود را حتی لابلای سم‌های تولیدی اش پنهان می‌کند و حتی پزشکان هم در بیشتر موارد مجبور به آزمایش می‌شوند تا به وجود این موجود خطرناک پی ببرند.
حضور علائم جانبی این موجود پلید باعث بیماری‌های زیادی می‌شود و میزبان را به دنبال درمان می‌فرستد. در واقع میزبان گول می‌خورد و ریشه بیماری را که انگل است درمان نمی‌کند بلکه به دنبال درمان اثرات جانبی آن میرود. بیماری بعد از مدتی دوباره سروکله ش پیدا می‌شود و چرخه دوباره تکرار می‌شود.
امروزه ثابت شده ۵۰ درصد جمعیت حتی در کشور‌های توسعه یافته به انواع انگل‌ها و بیماری‌های ناشی از آن‌ها مبتلا هستند. بیشتر وقت‌ها از وجود آن‌ها بی خبریم تا این که دچار عفونت‌ها یا بیماری‌هایی می‌شویم که گاه و بی گاه می‌آید و می‌رود. همان چیزی که به آن بیماری دوره‌ای می‌گوییم.
دکتر هولدا کلارک پزشک کانادایی در کتاب معروفش به نام ” درمانی برای همه بیماری ها” نوشته: مهم نیست علائم بیماری شما چیست تنها دو علت دارد:
۱- انگل‌ها که باید بدن خود را از آن‌ها پاک کنیم
۲- آلودگی‌ها که باید از آن‌ها دوری کنیم
دکتر کلارک طی مشاهداتش متوجه شد انگل زدایی بدن همیشه موفق و موثر و باعث سلامتی فرد می‌شود. در صورت بیماری، درمان بهتر صورت می‌گیرد و در صورت بیمار نبودن از ورود یک موجود ترسناک به بدن جلوگیری کرده ایم.
چرا انگل‌ها خطرناک هستند؟
انگل‌ها میهمان‌های ناخوانده‌ای هستند. با ورود از طریق دستگاه گوارش، با ایجاد حفره‌هایی در روده‌ی میزبان از بدن او تغذیه می‌کنند. تخم‌های خود را در بدن انسان می‌گذارند و محیطی برای تخم‌ها ایجاد می‌کنند تا بتوانند روزانه میلیون‌ها تخم دیگر بگذارند. تخم‌ها وارد جریان خون می‌شوند، به تمام اعضای بدن نفوذ می‌کنند و باعث انواع بیماری‌ها می‌شوند.
متاسفانه، چون بیشتر انگل‌ها بخصوص در مراحل اولیه دیده نمی‌شوند بیشتر وقت‌ها ما را فریب می‌دهند. گاهی پزشکان و متخصصان با تجویز آنتی بیوتیک‌ها آن‌ها را از بین می‌برند و گاهی هم آنتی بیوتیک نمی‌تواند تاثیری داشته باشد.
آن‌ها با تغذیه از تک تک اعضای بدن حتی مغز، و تکثیر زیادشان نیاز به غذای بیشتری دارند. با تغذیه بیشتر از طریق بدن میزبان آن قدر زیاد می‌شوند که روده، کبد، مغز و ریه‌ها را تسخیر می‌کنند و گاهی هم از همین طریق به علت این که جایشان تنگ می‌شود از بدن خارج می‌شوند. متاسفانه این دیگر مراحل انتهایی کار است.
نشانه‌های ابتلا به بیماری انگل چیست؟
تمام مواد مفید بدن را می‌خورند. با تولید مواد سمی سیستم ایمنی بدن را نابود می‌کنند. کار آن‌ها خوردن مداوم و تخلیه تولید مواد سمی در بدن است. فرد مدام دچار بیماری و خستگی همیشگی است.
انواع انگل‌ها
علائم حضور انگل در بدن
صد‌ها نوع انگل به دو گروه اصلی دسته بندی می‌شوند: پروتوزوآ (Protozoa) و هلمینت‌ها (Helminths).
دسته اول تک سلولی‌هایی هستند که با چشم دیده نمی‌شوند. مثل ژیاردیا؛ و دسته دوم بزرگ و بلند که در مرحله بلوغ شان به راحتی دیده می‌شوند. مثل اسکاریس.
متداول‌ترین انگل‌های بدن انسان
انگل روده: روزانه ۰۰۰ر۲۰۰ تخم می‌گذارد و عامل بیماری‌هایی مثل آپاندیس، التهاب صفاق، خون ریزی داخلی، دمل یا ورم چرکی در کبد و پانکراس می‌شود.
کرم قلابدار: عامل بیشتر سوء تغذیه‌ها و فقر آهن.
کرم کدو: روزانه تا یک میلیون تخم می‌گذارد. گاهی بیش از ده سال در بدن فرد زندگی می‌کند و طولش می‌تواند به چندین متر برسد.
کرمک: روزانه حدود ۰۰۰ر۱۵ تخم می‌گذارد. کرم‌ها حتی تا ۲ روز می‌توانند خارج از بدن میزبان به زندگی خود ادامه دهند. احساس خارش در مقعد و واژن، مشکلات گوارشی، بی خوابی و حتی تحریک پذیری از علائم وجود این کرم در بدن است.
کرم شلاقی: عفونت‌های باکتریایی، مدفوع خونی، درد در قسمت پایینی شکم، افتادگی معقد، کم خونی یا خون ریزی را سبب می‌شود.
کرم پهن: بیماری‌های ریوی، مجاری ادرار، کبد، خون و گوارشی به علت حضور این کرم‌ها است.
دلیل وجود انگل در بدن چیست؟
آب یا غذا یا سبزیجات آلوده، گوشت‌های خوب پخته نشده، دستشویی‌های نه چندان تمیز، حیوانات خانگی، استخر‌ها یا حتی کف پا، عدم رعایت بهداشت فردی و سوء تغذیه، تغذیه نامناسب و زندگی پراسترس طولانی مدت، شرایط خوبی برای ورود این مهمان ناخوانده به بدن است.
یبوست هم وضعیت را بدتر می‌کند، چون مدت طولانی تری مدفوع در روده‌ها می‌ماند و حالتی سمی به خود می‌گیرد. این فرآیند باعث تولید نوعی شکر در دستگاه گوارشی می‌شود که انگل‌ها از آن تغذیه می‌کنند. مواد دفع نشده فاسد شده در روده‌ها گاز‌های سمی تولید می‌کند که منجر به ورم و نفخ شکم می‌شود. این بهترین محیط برای زندگی یک انگل است.
علائم وجود انگل در بدن
فرقی نمی‌کند کجا زندگی می‌کنید، حتما به علائم زیر توجه کنید:
مشکلات گوارشی با وجود تغذیه سالم
نفخ
گرفتگی عضلانی زیاد
خستگی زیاد که حتی با خواب هم از بین نمی‌رود
عادت ماهیانه نامنظم
مشکلات جنسی
مشکلات روحی: عصبانیت، افسردگی، بی قراری، فراموشی، تحریک پذیری
کم خونی یا فقر آهن (بیشتر در زنان)
احساس گرسنگی مداوم
تمایل به خوردن غذا‌های فرآوری شده و شیرین و فست فود‌ها
بیماری‌های خود ایمنی که با علائمی مثل سندروم روده تحریک پذیر (IBS)، درد مفاصل، آرتریت و تورم همراه است
عفونت‌ها
آلرژی‌ها
احساس این که چیزی زیر پوست در حال حرکت است
اگر این علائم را دارید حتما برای آزمایش به یک پزشک مراجعه کنید.
چطور بدن را از انگل‌ها پاک کنیم؟
باید کل بدن سم زدایی شود. اول از همه سم زدایی سیستم گوارشی تا انگل‌های مرده به سرعت از بدن خارج شود. اگر تا به حال دستگاه گوارشی خود را تمیز نکرده اید همین الان شروع کنید. بعد نوبت سم زدایی کبد است.
دکترهولدا کلارک دریافت سه گیاه می‌تواند بدون هیچ گونه عارضه جانبی بیش از صد‌ها نوع انگل را در بدن از بین ببرد.
پوست یا برگ گردو: ۱۵ تا ۲۰ گرم پوست سبز یا برگ گردو را در ۴ لیوان آب بجوشانید تا سه فنجان باقی بماند. در طی روز سه فنجان را میل کنید.
خارا گوش: ۴ گرم برای کودکان و ۸گرم برای بزرگ سالان به صورت پودر شده در آب جوش ریخته نیم ساعت بگذارید دم بکشد. سپس آن را صاف کرده صبح ناشتا میل کنید.
میخک: خوب است هفته اول هر روز چندتا از آن‌ها را بعد از غذا بجویید. البته مزه اش کمی تند است، ولی ارزشش را دارد. بعد هرازگاهی در دمنوش‌هایی که تهیه می‌کنید چند عدد میخک را هم اضافه کنید.
رعایت رژیم غذایی ضد انگل
بخصوص در دورانی که بدن را سم زدایی می‌کنید از خوردن غذا‌های شیرین، فرآوری شده، فست فود‌ها و فرآورده‌های حاوی گندم خودداری کنید.
در این دوره یک هفته‌ای از سیر، پیاز، دم کرده آویشن، روغن آویشن، پونه کوهی، تخمه کدو، روغن نارگیل خوراکی بیشتر استفاده کنید. خوب است هر شش ماه یک بار این روش سم زدایی را برای دفع بیشتر انگل‌ها انجام دهید تا از بسیاری از بیماری‌ها دور بمانید.
مثل همیشه خانم‌های باردار باید با پزشک خود مشورت نمایند.

یک احساس اشتباه در چشم

سندرم خشکی چشم یکی از شایع‌ترین دلایل احساس وجود جسم خارجی در چشم است. سندرم خشکی چشم اغلب هنگام صبح موجب احساس وجود شن در چشم می شود که معمولا در طول روز بدتر می شود.
به گزارش بهداشت نیوز: افراد بسیاری با مراجعه به چشم پزشک از احساس وجود جسمی خارجی، مانند شن، در چشم خود شکایت می کنند. احساس درد، سوزش، خارش یا وجود چیزی در چشم شرایطی آزاردهنده را برای آنها ایجاد کرده و همچنین دشواری در باز نگه داشتن چشم ها و حساسیت زیاد به نور از دیگر مواردی هستند که این افراد از آنها شکایت می کنند.
افرادی که با این مشکل چشمی مواجه می شوند تا پیش از مراجعه به چشم پزشک ممکن است انواع مختلفی از قطره های چشم بدون نسخه را خریداری کرده و به امید بهبودی و تسکین شرایط از آنها استفاده کرده باشند. اگرچه گاهی اوقات این محصولات تسکین کوتاه مدت را موجب می شوند، اما بیشتر مواقع نتیجه خاصی حاصل نشده و بهبودی نیز کوتاه مدت است.
احساس وجود جسمی خارجی، مانند شن، در چشم و تحریک این بخش از بدن ممکن است نشانه ای از ابتلا به شرایطی خاص باشد. در ادامه با دلایل بروز این احساس بیشتر آشنا می شویم.
سندرم خشکی چشم
سندرم خشکی چشم یکی از شایع‌ترین دلایل احساس وجود جسم خارجی در چشم است. سندرم خشکی چشم اغلب هنگام صبح موجب احساس وجود شن در چشم می شود که معمولا در طول روز بدتر می شود. خشکی چشم ها با شدت متفاوت می تواند موجب علائم ناراحت کننده و تحریک چشم شود.
در صورت ابتلا به خشکی چشم، سوزش چشم معمولا بیشتر از احساس خارش شکل می گیرد. بینایی شما ممکن است بسیار پر نوسان بوده و مدتی طول بکشد تا از دید خوب و شفاف برخوردار شوید. همچنین، چشم ها هنگام خواب چون بسته هستند به میزان کافی اشک تولید نمی کنند، از این رو با افت کمیت و کیفیت فیلم اشک نیز مواجه خواهید شد. 
اشک های مصنوعی گزینه خوبی برای آغاز درمان خشکی چشم هستند که باید توسط پزشک تجویز شوند. گاهی اوقات قطره های اشک مصنوعی برای مقابله با خشکی چشم کافی نبوده و باید بار دیگر به چشم پزشک خود مراجعه کنید. برای محافظت بیشتر از چشم ها ممکن است به استفاده از یک ژل یا پماد چشم پیش از خواب نیاز داشته باشید. چشم پزشک شما ممکن است داروها یا روش هایی ویژه را نیز برای درمان خشکی چشم تجویز کند.
لاگفتالموس شبانه
اگر با احساس وجود شن در چشم خود مواجه هستید، پزشک ممکن است این پرسش را مطرح کند که آیا یکی از نزدیکان شما، مانند همسرتان، تاکنون به این نکته اشاره داشته است که با چشم باز می خوابید. شاید پرسش عجیبی به نظر برسد، اما لاگفتالموس شبانه شرایطی شایع است.
پلک های برخی افراد آن گونه که باید به طور کامل بسته نمی شوند و تمام مدتی که فرد خواب است قرنیه چشم می تواند در معرض جو اطراف قرار داشته باشد. از آنجایی که پلک زدن صورت نمی گیرد، چشم به طور قابل توجهی خشک می شود و التهابی به نام کراتیت شکل می گیرد. این می تواند موجب حساسیت به نور و احساس وجود جسم خارجی، مانند شن، در چشم ها پس از بیداری شود.
لاگفتالموس می تواند به دلایل دیگری نیز شکل بگیرد. در کودکان، این شرایط معمولا یک مساله آناتومیک است. لاگفتالموس می تواند در نتیجه یک عمل جراحی زیبایی پلک چشم نیز شکل بگیرد. پوست ممکن است بیش از حد بالا کشیده شده یا سفت شده باشد که امکان پلک زدن یا بسته شدن کامل چشم ها هنگام خواب را نمی دهد. از شرایط دیگر می توان به پروپتوز (بیرون زدگی چشم) ناشی از بیماری چشم وابسته به تیروئید اشاره کرد. افراد مبتلا به لاگفتالموس شبانه می توانند جای قطره های چشم از پمادهای چشم برای تسریع روند بهبودی و کاهش علائم استفاده کنند.
شالازیون یا گل مژه
شالازیون یک توده ریز و بی درد است که روی پلک چشم شکل می گیرد. این شرایط به واسطه انسداد یک غده چربی رخ می دهد.
یک شالازیون اغلب با یک گل مژه اشتباه گرفته می شود. گل مژه بیرونی به عفونت فولیکول مژه و غده چربی گفته می شود و یک گل مژه درونی عفونت یک غده چربی است. برخلاف شالازیون که با درد همراه نیست، گل مژه معمولا دردناک است.
شالازیون و گل مژه هر دو می توانند موجب تورم یا بروز یک توده در امتداد پلک چشم شوند. زمانی که پلک می زنید، این شرایط می تواند احساس وجود جسم خارجی در چشم را ایجاد کند.
شالازیون و گل مژه معمولا به خودی خود و طی چند روز بهبود می یابند. طی این مدت، استفاده از یک کمپرس گرم روی چشم می تواند به تسکین شرایط و تخلیه توده کمک کند. گل مژه یا شالازیونی که به خودی خود پاره نشود ممکن است به درمان با آنتی بیوتیک یا عمل جراحی برای تخلیه نیاز داشته باشد.
بلفاریت
بلفاریت به التهاب پلک چشم گفته می شود. این شرایط به واسطه مسدود شدن غدد چربی رخ می دهد. افزون بر احساس وجود جسم خارجی در چشم، بلفاریت می تواند موجب علائم زیر شود:
- سوزش
- قرمزی
- آبریزش چشم
- خارش
- پوسته ریزی
- پلک هایی که چرب به نظر می رسند
برای تسکین بلفاریت باید موضع را تمیز نگه داشته و برای کمک به رفع انسداد غده چربی به طور مرتب از یک کمپرس گرم روی ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته استفاده کرد.
در صورت عدم بهبود علائم پس از گذشت چند روز، فرد باید به چشم پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است به یک قطره آنتی بیوتیک یا استروئید چشم برای درمان نیاز باشد.
سندرم پلک شل
سندرم پلک شل شرایطی نسبتا غیر شایع است که در آن پلک بالایی چشم به اندازه ای شل است که به راحتی به سمت بیرون می چرخد. سندرم پلک شل معمولا در مردان میانسال دارای اضافه وزن دیده می شود. برخی افراد مبتلا به این شرایط از آپنه خواب انسدادی نیز رنج می برند.
گاهی اوقات، چرخش پلک فرد مبتلا به این سندرم هنگام خواب رخ می دهد. درمان سندرم پلک شل اغلب شامل استفاده از اشک های مصنوعی برای کاهش تحریک و یک آنتی بیوتیک در صورت مشاهده نشانه های عفونت می شود. استفاده از یک محافظ چشم هنگام خواب می تواند به بسته نگه داشتن پلک ها هنگام خواب کمک کند که ممکن است از بروز خشکی در چشم ها پیشگیری کند.
محیط
احساس وجود جسم خارجی، مانند شن، در چشم می تواند به واسطه محیطی که در آن زندگی می کنید، از جمله خانه یا محل کار، شکل بگیرد. به عنوان مثال، یک محیط بسیار خشک به واسطه فعالیت مداوم سیستم های تهویه مطبوع می تواند خشکی چشم ها را موجب شده و احساس وجود شن در چشم شکل بگیرد. اگر در نزدیکی یک کارخانه زندگی یا کار می کنید، چشم های شما می توانند احساس وجود جسم خارجی به واسطه سطوح بالای آلودگی هوا را تجربه کنند. چشم پزشک شما می تواند به تشخیص عوامل محیطی که ممکن است به خشکی و احساس وجود جسم خارجی در چشم منجر شده اند، کمک کند.
داروها
برخی داروها ممکن است موجب احساس خشکی و وجود جسم خارجی در چشم شوند. اگر به طور منظم دارو مصرف می کنید، به آثاری که می توانند بر چشم ها بگذارند، توجه داشته باشید. برخی انواع داروهای بدون نسخه و تجویزی می توانند چشم ها را با کم آبی مواجه ساخته و موجب بروز علائم خشکی چشم شوند. چشم پزشک با بررسی داروهای مصرفی شما می تواند به تشخیص مورد مساله ساز و ارائه یک جایگزین برای آن کمک کند.
سن
متاسفانه، افراد بسیاری با افزایش سن با احساس وجود جسم خارجی، مانند شن، در چشم مواجه می شوند. به طور معمول، تولید اشک با افزایش سن کاهش یافته و کارایی خود را از دست می دهد. زنانی که وارد مرحله یائسگی می شوند، خشکی چشم را همراه با علائم دیگر به واسطه تغییرات هورمونی در بدن خود تجربه می کنند.
ورم ملتحمه
ورم ملتحمه یک اصطلاح پزشکی برای بیماری چشم صورتی است. این شرایط به التهاب ملتحمه گفته می شود. ورم ملتحمه یا چشم صورتی شرایطی بسیار شایع است.
التهاب ناشی از ورم ملتحمه می تواند احساس وجود جسم خارجی در چشم را موجب شود. از دیگر علائم این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- قرمزی
- خارش
- سوزش
- آبریزش بیش از حد چشم
- خروج ترشحات از چشم
اگر با ورم ملتحمه مواجه هستید استفاده از یک کمپرس سرد، مانند یک حوله سرد، روی چشم بسته می تواند به تسکین شرایط کمک کند. ورم ملتحمه اغلب به واسطه یک عفونت باکتریایی شکل می گیرد که واگیردار است. پزشک برای درمان این شرایط می تواند آنتی بیوتیک تجویز کند.
آسیب دیدگی قرنیه
قرنیه گنبد شفافی است که عنبیه و مردمک چشم را پوشش می دهد. از جمله آسیب دیدگی های این قسمت می توان به خراش قرنیه و پارگی قرنیه اشاره کرد. آسیب دیدگی قرنیه می تواند موجب مشکلات بینایی شود و شرایطی جدی در نظر گرفته می شود.
خراش های قرنیه می توانند به واسطه وجود یک جسم خارجی زیر پلک چشم، ضربه های سبک یا حتی مالش شدید چشم ها شکل بگیرند. پارگی قرنیه عمیق‌تر است و معمولا به واسطه ضرب خوردگی شدید چشم با نیروی زیاد یا جسمی تیز رخ می دهد.
آسیب دیدگی قرنیه می تواند موجب احساس وجود جسم خارجی در چشم شود. از دیگر علائم این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- درد
- قرمزی
- آبریزش چشم
- تاری دید یا از دست دادن بینایی
- سردرد
موارد خفیف آسیب دیدگی قرنیه معمولا طی چند روز به خودی خود بهبود می یابند. در ضمن، شما می توانید برای تسکین علائم چند بار در روز از یک کمپرس سرد روی چشم بسته استفاده کنید.
در موارد آسیب دیدگی شدید، باید کمک پزشکی فوری دریافت کنید. برخی آسیب دیدگی های قرنیه در صورت عدم درمان مناسب می توانند اثر دائمی بر بینایی داشته باشند.
همچنین، بیمار ممکن است به استفاده از  آنتی بیوتیک یا قطره های استروئیدی چشم برای کاهش التهاب و خطر بروز زخم نیاز داشته باشد.
زخم قرنیه
زخم قرنیه به واسطه انواع مختلف عفونت ها، از جمله عفونت های باکتریایی، ویروسی یا قارچی شکل می گیرد. زمانی که پلک می زنید، زخم می تواند احساس وجود جسم خارجی را در چشم ایجاد کند. از دیگر علائم این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- قرمزی
- درد شدید
- آبریزش چشم
- تاری دید
- خروج ترشحات یا چرک
- تورم
- نقطه ای سفید روی قرنیه
استفاده از لنزهای تماسی، خشکی شدید چشم، یک آسیب دیدگی قرنیه یا ابتلا به یک عفونت ویروسی، مانند آبله مرغان، زونا یا هرپس (تبخال) می تواند خطر ابتلا به زخم قرنیه را افزایش دهد.
زخم های قرنیه نیازمند دریافت کمک پزشکی فوری هستند زیرا می توانند موجب آسیب دائمی، از جمله نابینایی، به چشم شوند. پزشک احتمالا قطره های چشم ضد باکتری، ضد ویروس یا ضد قارچ را تجویز خواهد کرد. قطره های گشاد کننده مردمک نیز ممکن است برای کاهش خطر بروز عوارض جانبی تجویز شوند.
تبخال چشم
هرپس یا تبخال چشم یک عفونت ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس است. انواع مختلفی از تبخال چشم با توجه به عمق نفوذ عفونت در لایه های قرنیه وجود دارند.
کراتیت اپیتلیال از انواع شایع است که قرنیه را تحت تاثیر می دهد و می تواند موجب احساس وجود جسم خارجی در چشم شود. از دیگر علائم تبخال چشم می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- چشم درد
- قرمزی
- التهاب
- آبریزش چشم
- خروج ترشحات
هر مورد تبخال چشم نیازمند مراجعه به چشم پزشک برای بررسی دقیق شرایط است. شما ممکن است به داروی ضد ویروس یا قطره های استروئیدی چشم نیاز داشته باشید.
دنبال کردن دستورات پزشک اهمیت دارد زیرا تبخال چشم در صورت عدم درمان مناسب می تواند موجب آسیب دائمی به چشم شود.
کراتیت قارچی
کراتیت قارچی یک عفونت قارچی نادر قرنیه چشم است. این شرایط به واسطه رشد بیش از حد قارچی که معمولا در محیط و روی پوست انسان یافت می شود، رخ می دهد.
یک آسیب دیدگی چشم، به ویژه با یک گیاه یا چوب، شایع‌ترین روش ابتلا به کراتیت قارچی است. افزون بر احساس وجود جسم خارجی در چشم، کراتیت قارچی می تواند موجب علائم زیر شود:
- چشم درد
- آبریزش چشم
- قرمزی
- خروج ترشحات
- حساسیت به نور
- تاری دید
درمان کراتیت قارچی نیازمند استفاده از داروهای ضد قارچ طی یک دوره چند ماهه است.
طی این مدت استفاده از کمپرس سرد می تواند به تسکین ناراحتی کمک کند. همچنین، برای مدیریت حساسیت به نور استفاده از یک عینک آفتابی استاندارد مفید است.
ناخنک
ناخنک یا پتریژیوم به پیشروی ملتحمه روی قرنیه گفته می شود. این پیشروی معمولا شکلی مثلثی دارد و در گوشه داخلی یا بخش میانی چشم رخ می دهد.
دلیل ناخنک نامشخص است، اما به نظر می رسد با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، گرد و غبار و باد مرتبط است.
ناخنک می تواند موجب احساس وجود جسم خارجی در چشم شود و از علائم دیگر آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- آبریزش چشم
- قرمزی
- سوزش
- تاری دید
ناخنک معمولا به درمان خاصی نیاز ندارد. اما در صورت مواجهه با علائم اضافه ممکن است یک قطره استروئیدی برای کاهش التهاب تجویز شود.
اگر پیشروی بسیار بزرگ بوده و بر بینایی فرد تاثیرگذار باشد، ممکن است به انجام یک عمل جراحی برای برداشتن آن نیاز باشد.
پینگوکولا
پینگوکولا یک توده غیرسرطانی در ملتحمه است. این توده معمولا شکلی مثلثی و زرد رنگ دارد که در گوشه قرنیه ایجاد می شود. آنها معمولا نزدیک به بینی رشد می کنند، اما می توانند در سمت دیگر چشم نیز شکل بگیرند.
پینگوکولا می تواند موجب احساس وجود جسم خارجی در چشم شود و از دیگر علائم آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- قرمزی
- خشکی
- خارش
- آبریزش چشم
- مشکلات بینایی
پینگوکولا به درمان خاصی نیاز ندارد، مگر این که موجب ناراحتی شده باشد. در این مورد، پزشک ممکن است قطره ها یا یک پماد چشم را برای تسکین شرایط تجویز کند.
اگر توده به اندازه ای بزرگ باشد که بر بینایی تاثیر بگذارد، ممکن است به انجام یک عمل جراحی برای خارج کردن آن نیاز باشد.

 

تاثیر دوپامین مغز بر بدن

دوپامین هم به عنوان هورمون و هم انتقال دهنده عصبی عمل می کند که سیگنال های را به سایر سلول های عصبی ارسال کرده و مسئول بسیاری از عملکردهای مغز و بدن است.
به گزارش بهداشت نیوز: دوپامین همانند یک انتقال دهنده شیمیایی در مغز عمل می کند که در عملکرد حافظه، تمرکز، پاداش دهی و تنظیم حرکات بدن مفید است.
با ترشح دوپامین در بدن، حس لذت و سرزندگی ایجاد می شود که به ایجاد انگیزه در فرد کمک می کند. کاهش میزان دوپامین با کاهش انگیزه، شور و هیجان مرتبط است و احتمالا می تواند موجب حس گرفتگی و کسلی در فرد شود.
با وجودیکه دوپامین در مغز تنظیم می شود اما انجام برخی کارها می تواند موجب افزایش طبیعی آن در بدن شود.
پروتئین ها متشکل از اسیدآمینه ها هستند. ۲۳ اسیدآمینه وجود دارد که یکی از آنها مسئول افزایش میزان دوپامین در مغز است. با مصرف پروتئین، بدن درصدد سنتز اسیدهای آمینه در جهت تولید دوپامین برمی آید. این اسیدهای آمینه در مواد خوراکی سرشار از پروتئین همچون تخم مرغ، سویا و لبنیات یافت می شوند. افزایش میزان دوپامین می تواند موجب تقویت فکر کردن و بهبود قدرت بازیابی شود.
کاهش مصرف چربی های اشباع شده
برخی تحقیقات نشان داده اند که چربی های اشباع شده موجود در کره و روغن نارگیل می تواند موجب بروز اختلال در عملکرد دوپامین مغز شود. چربی های اشباع نشده هم عامل بروز التهاب در بدن هستند که می تواند منجر به تغییر میزان دوپامین و در نتیجه عملکرد شناختی ضعیف شوند.
ورزش کردن
ورزش به بهبود خلق و خو و افزایش میزان اندورفین های بدن کمک می کند. از اینرو پیش بینی می شود که افزایش میزان دوپامین موجب ایجاد حس شادی می شود. ورزش های نظیر یوگا و ایروبیک در افزایش میزان دوپامین موثر هستند. همچنین اثبات شده که برای افراد مبتلا به پارکینسون که کنترل حرکتی شان را از دست می دهند هم سودمند است.
مدیتیشن
تحقیقات نشان می دهد انجام مدیتیشن به مدت یک ساعت می تواند منجر به افزایش میزان دوپامین شده و طول مدت شادبودن را افزایش دهد.
خواب کافی
با ترشح دوپامین در مغز، فرد هوشیارتر می شود. اگر شما خودتان را مجبور به بیدار نگه داشتن در طول شب نمایید، میزان دوپامین بدن تان در روز بعد به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد. به همین خاطر است که روز بعد احساس کسلی می کنید.

اگر گز گز و خواب رفتگی دست و پا دارید در معرض 12 سرطان هستید
اگر دست و پا‌های شما همیشه به خواب می‌رود، ممکن است به دلیل یکی از مواردی باشد که در ادامه آن را شرح می‌دهیم.
 
به گزارش کارگر آنلاین ، احتمالاً هیچ انسانی نیست که با احساس عجیب به خواب رفتن دست و پا یا سایر اندام‌ها آشنا نباشد.
 
این احساس ناخوشایند که مطمئناً آزاردهنده است، می‌تواند برای یک دقیقه یا دو دقیقه شما را آزار دهد؛ اگرچه در بسیاری از موارد، ساده از کنار این حالت می‌گذریم، اما سوزن سوزن شدن‌های مکرر می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری جدی باشد.
 
شایع‌ترین دلیل بی حسی موقت پا، عادت‌هایی است که بر اثر آن فشار به اعصاب وارد شده و جریان خون را به سمت اندام تحتانی کاهش می‌دهد.
 
برخی از عادت‌ها از جمله نشستن یا زانو زدن برای مدت طولانی، باعث احساس موقت به خواب رفتن پا‌ها می‌شود؛ پوشیدن کفش یا لباس تنگ هم می‌تواند باعث بی‌حسی موقت شود همچنین بیماری‌های زمینه‌ای وجود دارد که می‌توانند موجب احساس بی حسی و سوزن شدن مکرر می‌شوند. در ادامه مطلب با برخی از این بیماری‌ها آشنا می‌شوید.
 
دیابت
 
دیابت یکی از شایع‌ترین علل به خواب رفتن دست و پاست؛ در این بیماری به تدریج عملکرد اعصاب حسی بدن دچار اختلال می‌شود. این کاهش حس هر چه به سمت اندام‌های تحتانی و پایین‌تر بدن می‌رویم شدیدتر می‌شود.
 
در این نوع خواب رفتگی که به نوروپاتی دیابتی مرسوم است، خواب رفتن ابتدا در پا‌ها احساس شده و بعد از مدتی در دست‌ها و بازو‌ها هم احساس می‌شود؛ دلیل آن هم این است که قند خون بالا می‌تواند به اعصاب بدن شما آسیب برساند.
 
کمبود ویتامین B۱۲
 
فقدان B۱۲ باعث آسیب به غلاف میلین اعصاب می‌شود. غلاف میلین اعصاب را احاطه کرده و از آن محافظت می‌کند. بدون این محافظت، عملکرد صحیح اعصاب متوقف می‌شوند و شرایطی مانند نوروپاتی محیطی رخ می‌دهد حتی کمبود نسبتاً خفیف B۱۲ می‌تواند بر سیستم عصبی و عملکرد صحیح مغز تأثیر منفی بگذارد.
 
بیماری‌های خود ایمنی
 
بیماری‌های خود ایمنی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن به بافت‌های فرد حمله کند همچنین می‌تواند منجر به آسیب عصبی در او شود. با گذشت زمان، بیماری خودایمنی مزمن می‌توانند مفاصل، اندام‌ها و بافت‌های همبند را هم از بین ببرد.
 
سرطان که با شیمی درمانی درمان می‌شود
 
دارو‌هایی که برای درمان سرطان مورد استفاده قرار می‌گیرند، در برخی افراد ممکن است باعث آسیب عصبی شود که منجر به از دست دادن احساس یا حرکت در بخشی از بدن می‌شود، اما اگر این دارو‌ها تغییر کنند یا قطع شوند و مقدار مصرف آن‌ها کاهش یابد، اثرات مضر آن‌ها معمولاً از بین می‌رود.
 
عفونت‌ها
 
انواع عفونت‌های ویروسی و باکتریایی و بیماری‌های عفونی هم می‌تواند منجر به آسیب عصبی شود؛ بیماری‌هایی مانند زونا، هپاتیت C، جذام و دیفتری از این دسته‌اند.
 
بیماری‌های ارثی
 
گاهی اوقات یک بیماری ارثی علت سوزن سوزن شدن مداوم است؛ به عنوان مثال بیماری شارکوت ماری توث یک تخریب پیشرونده ماهیچه‌ها در کف پا، ساق پا، دست و ساعد است که می‌تواند منجر به دوره‌های ضعف و بی حسی می‌شود  یا بیماری ام اس که بر اثر ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌شود، از این دسته هستند.